2006-12-14 - 11:30 p.m.
เพิ่งได้เจอหน้ากันวันนี้
เธอคนเดิมเปลี่ยนไป
สายตาที่อ่อนโยน
หายไป
ทุกอย่างที่ดูเหมือนว่าจะทำเพื่อเรา
หายไป
ดวงตาคู่นั้นที่คอยห่วงใย
หายไป
มันคงไม่ย้อนกลับมาอีกครั้ง
ผู้ชายชอบโกหก ส่วนผู้หญิงชอบร้องไห้
สงสัยจะจริง
***************************
มีนกน้อยตัวหนึ่ง รัก รังของมันมาก
เพราะรังของมัน ทำมาจากกิ่งไม้ และ เศษผ้าต่างๆที่มันค่อยๆมาทักถอ ร้อยเป็นรังของมัน
รังของมันอยู่ด้วยกับนกน้อยตัวนี้มานาน
ผ่านร้อน ผ่านหนาว ผ่านลม ผ่านฝนมาด้วยกัน
มีอยู่วันหนึ่ง เป็นฤดูที่นกต้องย้ายถิ่นฐาน
นกน้อยตัวนั้นบอก รังของมันว่า รอฉันก่อนนะจ้ะ ไม่นานฉันจะกลับมาที่นี่อีกที แล้วเราจะได้เจอกัน และฉันจะได้นอนในรังของเธออีกครั้งหนึ่ง
นกน้อยตัวนั้น บินผ่านมหาสมุทร หยุดพักตามต้นไม้ใหญ่ต่างๆ เฝ้าคิดถึงรังอุ่นของมัน และ ไม่มีวันไหนเลยที่มันจะไม่รอคอยกลับไปอยู่ในรังอุ่นนั้นอีกครั้ง
และแล้ว วันแห่งการรอคอยนั้นก็มาถึง
นกน้อยบินไปตามหารังของมัน
จากต้นไม้นี้ ไปที่ต้นไม้โน้น เจ้านกไม่เห็นรังของมัน
มันตะโกนร้องเรียกหารังของมัน ไม่มีเสียงใดตอบ
มองต่ำลงมาบนพื้นดิน รังของมันโดนพายุพัดตกลงมาอยู่ที่พื้นนี้เองหรอกหรือนี่
มันจึงค่อยๆ คาบรังของมัน กลับไปที่ต้นไม้ใหญ่ตามเดิม แต่อนิจจา รังนั้นกลับเป็นที่อยู่อาศัยของแมลงตัวเล็ก น้อยใหญ่ไปเสียแล้ว
เจ้านกอยู่ในรังเดิมของมันไม่ได้อีกต่อไป
มันจากไปอย่างเศร้าสร้อย พยายามที่จะหารังใหม่ สร้างรังใหม่ต่อไป แต่รังไหนไหนก็ตาม ย่อมไม่เหมือนรังเดิมของมัน และมันยังคิดถึงช่วงเวลาดีดีที่มันได้อยู่ในรังนั้นเสมอ
มันเฝ้าแต่คิดว่า เมื่อไหร่นะ มันจะได้กลับไปที่รังอุ่นๆของมันเหมือนในฝันเสียที โดยที่มันหารู้ไม่ว่า มันคงได้แต่คิดเท่านั้น
*****************************
