2006-12-02 - 5:40 p.m.
ฉันเริ่มที่จะไม่เรียกร้องอะไรแล้ว
ฉันกำลังรอคอย รอเวลาให้เขากลับมาหาฉันเอง
ไม่สิ ฉันพร้อมเปิดใจให้กับตัวเองแล้ว
ฉันเบื่อการรอคอยโทรศัพท์ของเขาแล้ว
มันช้ำใจทุกครั้งที่เขาทำเหมือนไม่รักแล้ว
นี่ฉันถูกทิ้ง(แล้ว)เหรอเนี่ย?
ฉันบอกเขา เขาทำท่าเหมือนไม่รู้เรื่อง และเริ่มหาว่าฉันคิดมาก เขาโทรมาหาทุกวัน เราคุยกันแทบทุกวันเลยนะ แล้วฉันยังจะเอาอะไรอีก เออนั่นสิ ฉันยังจะเอาอะไรอีก (วะ)
ฉันบอกว่าฉันจะเลิกตามเขาแล้ว
ฉันจะไม่ทำอะไรแล้ว ทำแล้วเจ็บทุกที
เขาตอบมาสั้นๆว่า 'ตามใจ'
บางทีความสัมพันธ์ที่ดีมากๆ ในช่วงเริ่มต้น มันอาจจะเป็นฝันไป เมื่อไม่มีใครยอมกันแบบนี้กระมัง
ในเมื่อฉันเบื่อที่จะตาม
เขาเบื่อที่จะง้อฉัน
เรื่องก็เลยเป็นเหมือนตอนจบของ 'the break up'
เอาน่า อย่างน้อยก็ไม่ใช่คนนี้ (ฉันปลอบใจตัวเองเบาๆ) อาจจะมีอีกคนที่รอฉันอยู่ในอนาคตข้างหน้าก็ได้
ฉันปลอบใจตัวเอง พร้อมกับหวังว่าเขาคงจะโทรมา มาง้อ และบอกว่าฉันสำคัญสำหรับเขาที่สุดในโลกอยู่ดี และเขาไม่อยากปล่อยฉันไปไหนอีกแล้ว
กลับมาที่ 'คนไม่ฉลาด' อีกแล้วสินะ คงอีกสักพักแหล่ะ กว่าจะทำใจได้=P
