2006-11-13 - 11:08 p.m.
วันนี้ก็แค่อยากจะคิดอย่างนั้นจริงๆนะ
นานนนนนน้านนนนที จะคิดถึงเรื่องนี้ขึ้นมาที
คิดทีไรแล้วก็จะได้มีความสุข ลืมความทุกข์ของการ discrimination เรื่องของชายหญิงที่ยังไง้ยังไงก็ยังไม่เท่าเทียมกันในสังคมอยู่ดีนั่นทิ้งไป (เขาเรียกว่า male dominant อ่ะ)
เรื่องของเรื่อง(ที่คิดทีไรก็อุ่นใจ) ก็คือว่า อืมมมม จำไม่ได้แล้วนะเนี่ยว่าเรื่องมันเป็นยังไง
เราเคยทำอะไรแบบนี้ในอดีตหรือเปล่าก็ไม่รู้นะ แต่เราเคยห่างหายไปจากจุดๆหนึ่ง ที่ๆหนึ่ง แล้วก็มีมิตรรัก แฟนคลับ มาถามถึงว่า เรายังสบายดีอยู่หรือเปล่า เราหายไปไหน
ไอ้เราน่ะ มันไม่รู้หรอกนะ แต่คนที่เขามาบอกเรานี่ดิ แบบว่า มาจากแหล่งข่าวที่น่าเชื่อถือ
คิดถึงแค่นี้ ก็ปลื้มจนลอยไปถึงดวงจันทร์และกลับมาได้อีก 30 รอบแล้วล่ะ
ก็ยังไม่รู้ว่า มิตรรักแฟนคลับ สองสามท่านนั้นจะยังติดตามผลงานอยู่รึเปล่า (ตามช่องไดอารี่) อย่าหาว่าโง้นงี้เรย บางทีการได้รู้ว่ามีใครบางคนคอยมองเราอยู่มันก็รู้สึกอุ่นใจได้อย่างประหลาดเหมือนกันล่ะน่า
นี่ขนาดไม่รู้จักกันนะ ถ้ารู้จักกันมิต้องรักกันเลยเหรอเนี่ย เหอๆๆๆๆ
เวอร์น่าเรา
" หลงรักคนมีเจ้าของแอบมองอยู่ทุกวัน "
