2005-12-27 - 4:06 a.m.
เนื้อเพลงดี น้ำเสียง Lydia ไพเราะ ดีนะ
http://music.kapook.com/newmusicstation/play.php?id=4610
+++++++++++++++++++++++++++++
แม้เธอ จะดีแสนดีเท่าไหร่ และฉันก็ยังคงไม่แน่ใจ ว่ามันจะนานหรือเปล่า
ฉันกลัว ความสัมพันธ์ระหว่าง 2เรา อาจจะบางเบา อาจจะไม่ยืนยาว หากว่าเรานั้นก้าวเดินไป
* กว่ามันจะกลาย เป็นต้นไม้ต้นใหญ่ มันต้องใช้เวลาเอาใจใส่ ก็คงคล้ายกับใจ 2 เรา
** อยากให้รอเวลาให้เราได้เรียนรู้กัน อาจไม่ใช่วันนี้ ที่พูดคำนั้น แต่พรุ่งนี้ก็คงยังไม่สายไป ปล่อยให้วันเวลา สร้างทางที่เชื่อมระหว่าง 2 ใจ เปลี่ยนจากคำว่าเธอ จากคำว่าฉัน เปลี่ยนเป็นคำว่าเรา จนกว่าวันนั้น ช่วยรอได้ไหมเธอ
ขอเพียงให้เธอนั้นยังมั่นคง และรักที่มีต่อกันไม่ลดลง ฉันคงไม่ไปไหนไกล
สัญญา และขอให้เธอนั้นจงมั่นใจ ต่อให้มันจะนาน และทางจะไกล แต่ว่าเราจะเดินไปด้วยกัน
(ซ้ำ *,**)
แม้ไม่ถึงเวลา แต่ก็คงจะมีสักวัน ถ้าไม่ท้อ ไม่ทิ้งกันกลางทาง คงจะไม่ถึงฝัน
(ซ้ำ **)
+++++++++++++++++++++++++++++
เพิ่งไปเที่ยวสก๊อตแลนด์กลับมา เหนื่อยๆ เบื่อๆ อยากเขียนอะไรสักอย่าง แต่ก็ไม่รู้จะเขียนอะไร ใน Space MSN มีคนคลิ๊กเข้ามาอ่านวันนี้ สิบเก้า คนแน่ะ แปลกดี คนไม่เปิดเผยตัวว่าอ่านชักเยอะขึ้นสินะ ไม่แปลกหรอก โลก globalization บางทีเรายังตาม space คนอื่นไปดู space เพื่อนของเพื่อนเลย (อยากจะรู้ว่า six degree of seperation มีจริงไหม - ลองตามไปสักหกลิ้งดู จะสำเร็จไหมนะ - วันก่อนลองไปแค่สี่ มีเหตุให้ต้องออกจากห้องเสียก่อน ไว้สำเร็จแล้วค่อยมาเขียนเล่าอีกที)
ปิดเทอมแล้ว เย่ เย่ เย่ (เสียงอ่อยๆ) ไม่รู้เป็นไรนะ พอยุ่งแล้วก็อยากว่าง พอว่างแล้วก็ไม่อยากว่างก็หาอย่างอื่นทำ
ความรักก็เรื่อยๆนะ ก็ดีนะ มีคนมารักมาชอบ แต่ก็ยังไม่รู้จะตกลงปลงใจยังไง อะไร กะใคร กะคนเก่าก็ยังคิดมากเรื่องไปบอกเลิกเขาอยู่เลย แปลกดี เป็นคนไปบอกเลิกดานมาร้องห่มร้องไห้เสียยกใหญ่ เขาไม่ได้ผิดอะไร เราเลยรู้สึกผิด แต่อะไรหลายๆอย่างมันบอกว่าไม่ใช่ คนเรารักกันน่ะใช่ แต่ความรักอาจไม่ได้ทำให้เรามาอยู่ด้วยกันน่ะ
คิดทฤษฏีแผลงๆ ออกมาได้ว่า บางทีคนเราอาจจะไม่ได้แต่งงานกะคนที่เรารักที่สุดก็ได้นะ รักอันดับหนึ่งน่ะ ไม่ได้แต่งหรอก ทุกคนแหล่ะ แต่อาจจะได้แต่งและได้อยู่กะคนที่รักอันดับสอง สามแทน เราถามคนข้างๆว่าทำไมล่ะ? คำตอบที่ได้ออกมาประมาณว่า บางอย่างมันอยู่ที่โอกาส และความเหมาะสมของทั้งสองคนด้วย นั่นสิ การแต่งงานนี่มันยุ่งยากจริงๆเลยนะ หนังทั้งหลายทั้งแหล่ ถึงทำเรื่องความรักออกมาได้ตั้งหลายล้านรูปแบบแหล่ะเนาะ
มาอยู่อังกฤษได้หกเดือนแล้ว เวลาผ่านไปไวจังเลย เพื่อนที่เรียนด้วยกันก็แต่งงานกันไปแล้ว ยังคิดถึงตอนจูงลูกเข้าโรงเรียนไม่ออกเลยแฮะ ชีวิตคนเรามีอยู่ครั้งเดียว ครั้งเดียวนั้นเหมือน(กระ)พริบตาจริงๆนะ แล้วที่เหลือก็จะเป็นแค่ความทรงจำเท่านั้น
ตอนไป Stratford-upon-Avon บ้านนักประพันธ์ผู้ยิ่งใหญ่ นาม เช็คสเปียร์ นั้น เดินเข้าไปในโบสถ์ของหมู่บ้านเล็กๆ ริมแม่น้ำเอวอนแห่งนี้แล้ว เหลือบไปเห็นโลงหิน เก่าๆ ใกล้ทางเดิน เขียนไว้ว่าเป็นหลุมศพของท่านผู้นี้ ไม่ว่าจะโด่งดังแค่ไหน แต่ตายกันแล้วก็แล้วกันไป ไม่ใคร่มีใครจะสนใจมาเยี่ยมเยียนหลุมศพผู้ตายไปแล้ว เท่ากับการไปเยี่ยมผู้เป็นอยู่
ชีวิตคนดังๆ หลายๆคน บางคนเราอาจจะไม่รู้ก็ได้ว่าหลุมศพแต่ละคนไปอยู่ที่ไหน
อืมมมม
พรุ่งนี้หิมะตกที่ Colchester อากาศหนาวๆ คนเบื่อๆ แต่ไม่เหงา....
เฮ้อออออออออ ... 'จนกว่าวันนั้น' ละกันนะ
(พระเจ้าคงจะพาเรามาใกล้กันสักวัน)
