|
2005-07-15 - 7:37 a.m. I really miss you,I do..... จะไม่กลับมาเขียนไดอารี่ตรงนี้แล้วเพราะมันมี Space ของ MSN ให้เขียนแล้ว แต่จู่ๆพี่พรก็เขียนจดหมายมาบอกว่าอ่านไดอารี่ด้วย - -" เอคุ้นๆว่าเคยบอก URL ไปนี่หว่า (จำไม่ได้) หะแรกนึกว่าน้องพีบอกซ้าอีก.....พี่พรเป็นพี่ที่เรานับถือคนหนึ่ง เหตุฉะนั้น ก็อย่ากระนั้นเลย กลับมาเขียนกันสักหน่อยก็น่าจะดี ตอนนี้สบายดี ไม่ได้โดนระเบิดที่ลอนดอน ไม่ได้ไปวางระเบิดเขา ละก็ไม่ได้ไปลอนดอนเมื่ออาทิตย์ที่แล้วด้วย เด็กไทยที่มาเรียนที่นี่จำแนกได้หลายประเภทตามนี้ แบ่งตามจุดประสงค์การเดินทาง แบ่งตามลักษณะทุน เออออก็จะแยกได้ทั้งหมดก็ประมาณนี้อ่ะนะ..... ตอนนี้ก็ทำกับข้าวก็ไม่เป็น ไปเปิดบัญชีก็ดันได้แบงก์ห่วย ไปเปลี่ยนหอใหม่ก็ไม่รู้จะสำเร็จรึเปล่า จะไปลอนดอนก็ยังไปไม่ได้อีกแน่ะ มันจะอะไรกันนักกันหนาเนาะซีวิต.... โอเคๆ เพื่อนๆ (ขอบคุณตั๊กด้วย เข้ามาทักทุกครั้งทาง msn ประจำ) โป่งจะพยายาม T-T จะพยายามมีความสุขที่นี่เผื่อตัวเองและแผ่ไปยังคนรอบข้างด้วย แม้ว่าตอนนี้โป่งจะมาอยู่คนเดียว แต่โป่งก็จะพยายามเป็นเด็กอินเตอร์ให้ได้ จิงๆนะ เหอๆๆ ขอบคุณ ลู ที่ช่วยทำให้เครื่องแล็ปท้อป บื้อๆ ตัวนี้มานยอมรับการพิมพ์ภาษาไทย ขอบคุณเพื่อนๆคนจีน ญี่ปุ่น ไต้หวันทุกคน ช่วง 3 เดือนนี้ อย่างไรส่งจดหมายรักกันมาได้ที่ (ชื่อแปลกๆของ 4.5/G ย่อมาจาก House 4 Flat 5 Room G จ้ะ) ชักง่วงแล้วเหมือนกัน มาที่นี่ชักนอนดึกขึ้นทุกทีๆ แล้วซิเรา คิดถึงเมืองไทยจังแฮะ ดีนะที่พระเจ้าให้เรามาเรียนที่นี่แค่ปีเดียว ไม่งั้นมีหวังคงต้องไปหันหน้าเข้าหาทะเลแล้วตะโกนกลับเมืองไทยทุกวันแน่เรย T-T <----- เวอร์ไปนิด แต่ทำจริงนะ
|