2005-01-13 - 9:26 p.m.

My Day
Dec 13’04

Today’s my graduation day….
Almost graduation day in Thailand is fill with joyful and exhausted….

วันนี้วันรับปริญญา ไม่น่าเชื่อเลยว่าจะจบแล้ว
ใครมางานวันนี้บ้างนะ....เขียนไว้กันลืมก่อน
กลุ่มป๊อปคอร์น
ปุ๋ย – ปุ๋ยไม่ค่อยอยากจะร่วมวงถ่ายรูปเท่าไหร่แฮะงานนี้
หยก – นี่ก็อีกราย กดรัวมันเข้าไป ก็รู้ว่าหน้ามันแปลกแล้วจะกดทำมายยยยยยยย - -“
พี่ซาร่า – นี่ก็ช่วยกันใหญ่ ซึ้งใจตรง หนีงานมาตอนรับโทรศัพท์วันนั้นเลยอ่ะจิ
แนน – รายนี้งานยุ่ง แต่ก็หนียามเอากุหลาบช่อโต ขนเถื่อนกันเข้ามาได้
โอ – รายนี้มีป๊อปคอร์นมาฝาก นัยว่ารักจริงต้องโปรโมท ของฝากน่ารักเป็นป๊อปคอร์นของสนู๊ปปี้ ^^
กลุ่มโบสถ์
น้องพี – น้องพีสุดที่เลิฟ เอาของฝากถูกใจ เป็นนิตยสาร issue No.1 เดือน Jan เลยเนื้อหาประมาณเกี่ยวกะ The Big Idea 2005 พลิกๆดูแล้วน่าสนใจ รู้เลยว่าตั้งใจเอามาให้ เพราะเราชอบอะไรประมาณนี้อ่ะ โห ขอบคุณมาก ไม่คิดว่าจะหยิบอะไรติดมือมาด้วย.... ไป ไป ไปกินข้าวกัน (เดทครั้งที่ 2 ของปีนี้ กั่กๆๆๆๆ)
น้องพอล – พอลมาเป็นเพื่อนพีเหรอ เห็นหน้าพี่ก็ไหว้อย่างเดียว พี่แต่งหน้าแก่ไปใช่มะ Y_Y
กุง – เพื่อนสนิทอีกราย กุงไม่ค่อยได้คุยกะเราเท่าไหร่เพราะเรามัวแต่ไปห่วงคนโน้นคนนี้เลยไม่สามารถดูใครเป็นพิเศษได้เลย แต่กุงก็ยังมาถือของโน่นของนี่ให้
พี่เปี๊ยก – สนิทกันเพราะไปเชียงใหม่มาหมาดๆด้วยกัน อาทิตย์ที่แล้วพี่เปี๊ยกไปที่ จุฬา เพราะคิดว่าเรารับที่จุฬา มางานนี้ไม่วายอัดรูปเราหน้าอืดๆ ตอนไปปลูกต้นไม้ที่เชียงใหม่มาเป็นรูปใหญ่ด้วย - -“ เออพี่ หนูสวยมากเลยฮ่ะ
พี่แนท – ไม่คิดว่าเจ๊จะมาจริงๆ น่ารักเสมอ ^^
พี่เอ – รู้จักพี่เอเพราะไปค่ายคริสเตียนที่เพชรบุรีด้วยกัน (ในไดเก่าๆมีนะ) ไม่คิดว่าพี่เขาจะมาแฮะ เออมาจริงๆด้วย แถมยังไม่สามารถเอาดอกไม้เข้ามาได้ และตอนนี้ดอกไม้คงสังเวยที่ฝากของเป็นที่เรียบร้อยแล้วโดยไม่ต้องผ่านมือเรา - -“
กลุ่มปริญญาตรี
บอย – บอยมากับแอน เอาการ์ดทำเองมาให้ ในการ์ดเขียนไว้ว่า เราบอกไม่ต้องเอาอะไรมาแต่มันจะไม่ยอมมามือเปล่าเด็ดขาด โหขอบคุณอ่ะ เราอยากให้เพื่อนๆมาอย่างเดียว ของขวัญเราไม่ค่อยต้องการเท่าไหร่แต่ขอบคุณมากนะสำหรับการ์ด
แอน – แอนเป็นสาวทำงานในวงการหน้าตาสวยเชียว เสียดายที่ไม่ได้อยู่ด้วยกันนานนานจนเจอเพื่อนๆ
แนน – แนนเพิ่งไปผ่าคางมาเป็นสุดเลิฟของเรา ยายนี่ก็ไม่ทำอะไร กดชัตเตอร์เราอย่างเดียวเลย เขิลลลเฟ้ยมีกล้องมารุมๆหลายตัวเนี่ย
เก๋ – คีย์บอร์ดวงเพียว เพื่อนในวงการ 1 ในหลายคนของรุ่นก็ยังมา น่ารักมากมาย
น้องรุ่ง – เจอน้องรุ่งเป็นครั้งที่สองแล้ว เพื่อนฉันก็ไม่ได้เป็นทอมนี่นะ น้องรุ่งเขาก็น่ารักดี เออคบกันได้ไงวะเนี่ย เง็งเว้ยยยย
เอ็ด – เอ็ดเพื่อนเลิฟ นั่งมอไซด์เพื่อมาถ่ายรูปและจัดท่าแอ็คติ้งต่างๆเวลาถ่ายรูปให้เรา เฮ้ออองานก็เยอะแต่ก็มาหาเราได้ รักเอ็ดจังเรย
ก้อย – ก้อยเพื่อนรักจะขาดไปได้อย่างไร เพื่อนมาช่วยแต่งตัว แต่งหน้า ซับมันให้เป็นการใหญ่ เหอๆๆๆ มันบอกว่าตรูไม่ค่อยดูแลตัวเองเท่าไหร่เลย มันบ่นกะเพื่อนที่ยืนข้างๆ เพื่อนข้างๆก็บอกว่าเออแบบนี้แหล่ะธรรมชาติดี ใครว๊าพูดถูกใจ ฮี่ฮี่ฮี่ ดีใจจัง เพื่อนสนิทมากันได้แบบนี้
วามม์ - นึกว่าแต่จะไม่มาซะแล้วววววววว หอบของฝากน่ารักมาให้จากแม่วามม์ด้วย ขอบคุณมากๆ
มินท์ – นึกว่าจะไม่มาแล้ว โดดงานมาถ่ายรูปด้วยกัน ขอบคุณๆๆๆๆๆ
ปู – นี่ก็เหมือนกัน เพราะไม่ได้คุยเลยสวนกันไปสวนกันมาตลอดเวลา เออแต่มันก็มา อิอิอิ

SMS
พี่เล็ก และ ซัน

โทรศัพท์
ป๊อป,น้องอรแฟนแอม,พี่ต้อง,โอ๋,หวาน,เก๋,พี่แนน,พี่ปู,จู,ตั๊ก และคนอื่นๆที่จำไม่ได้แล้ว @_@

โหยยยยนี่ถ้าไอ้คนที่แคนเซิ่ลมากันอีกคงตาย ฉันคงตายแน่ +_+

ขอบคุณพี่แซม ตากล้องตลอดกาลของบ้านเราที่มีความมานะอุตสาหพยายามในการอยู่ถ่ายรูปกับเรา....

เลยไม่ค่อยได้ถ่ายรูปกับพี่พี่เพื่อนๆที่จบรุ่นเดียวกันเลยแฮะ
จะว่าก็ว่าไปงานนี้ก็จะเป็นงานที่เราอยู่กันพร้อมหน้าเป็นงานสุดท้ายก่อนแยกย้ายไปมีชีวิตส่วนตัวของแต่ละคนแล้วซินะ.....งานจบการศึกษาเป็นเหมือนการสิ้นสุดและการเริ่มต้นในเวลาเดียวกัน...

คุย+เม้ากะพี่ตู่กับพี่แหม่ม ในหอประชุมจนเขาขอเบอร์โทรเอาไว้แลกกัน แต่ไม่มีใครมีโทรศัพท์ติดมาด้วยก็เลยไม่ได้เบอร์โทรของพี่เขาไว้ติดต่อด้วยกันเลย อ่าไม่เป็นไรถ้าพระเจ้าอยากให้เราได้เจอกันเราก็คงได้เจอกันแน่นอน

คืนนี้มีงานที่ร้าน Probs Bar /RCA แต่ต้องแคนเซิ่ลไป ที่ไหนได้เพื่อนโทรมาถามกันเยอะแยะว่าอยู่กันหรือเปล่า ดีใจที่ทุกคนอยากเจอแต่ว่าด้วยตารางเพื่อนๆหลายคนไม่ตรงกันประกอบกับการที่อิฉันนอน 11.00 น. ตื่นตี 1 เนี่ยอยากจะถอดปลั๊กร่างกายตัวเองแล้วล่ะ.......พรุ่งนี้ยังต้องทำงานต่อ
ชีวิตยังต้องก้าวต่อไป

มีหลายคนสงสัยว่าทำไมไปทำงานต่อ ทำไมไม่หยุดงาน ตอนซ้อมใหญ่เราก็คิดว่าจะไม่มาทำงานแล้ว ตอนไปเชียงใหม่เราก็คิดว่าจะไม่มาทำงานเหมือนกัน เราเป็นโรคขี้เกียจอ่ะ แต่เราคิดว่า การไม่มีอะไรทำอยู่ที่บ้านมันคงจะแย่ซะกว่าการไปตายอย่างโทรมๆในที่ทำงานซะอีก อย่างน้อยความรู้สึกภูมิใจว่าเราทำได้ก็คงต่างกัน ดังนั้นเราจึงเลือกมาทำงานในวันพรุ่งนี้
(พูดก็พูดเหอะ เวลาคนถามแบบนี้เราจะตอบไปว่า เพราะว่าหยุดไม่ได้แล้ว ซึ่งมันก็ใช่จริงๆ แต่ว่าเหตุผลที่แท้จริงเป็นไปอย่างที่อธิบานในข้างต้นตะหาก)

เหนื่อยแล้ว ทั้งกายและใจ ตอนนี้เลยไปนอนแล้วดีกว่า +_+

previous - next