2004-12-17 - 12:01 a.m.

Too tired to die
Dec16’04

So tired
till too tired to die….

Only breathing make me feel “I’m living”….anything else is just like a robot but with a sad feeling
- -“

ร้องเพลงแก้เหนื่อยกันดีกั่ว

เพลงที่ถามใครต่อใครเมื่อวันก่อน

ดีแต่ปาก
(เออ ฉานมานดีแต่ปาก แล้วใครจะทำมาย)
ยิ่งได้ยินยิ่งปวดใจ คิดอะไรอยู่ถึงได้พูดมา
พอสักที พอเถอะหนาจะบอกทำไมว่ายังรักกัน
ก็ปากมันไม่เหมือนใจ พูดไปมันก็เท่านั้น
จะซ้ำเติมกันไปถึงไหน
อย่าบอกว่ายังรัก ไม่อยากฟัง พูดทำไม
เมื่อเธอต้องเลือกเขาอยู่แล้ว ฉันเข้าใจ
ถ้าหากว่ายังรัก ก็กลับมาทิ้งเค้าเลย ทำได้ไหม
ถ้าคิดว่าดีแต่ปาก อย่าพูดไป ก็รู้ว่ามันไม่จริง
เมื่อหมดใจ ต้องตัดใจ หรือแค่เสียดาย หรือแค่หวังดี
คำว่ารักในวันนี้ เธอบอกกี่ทีคงไม่สำคัญ
ก็ปากมันไม่เหมือนใจ พูดไปมันก็เท่านั้น
อย่าซ้ำเติมกันอีกได้ไหม
อย่าบอกว่ายังรัก ไม่อยากฟัง พูดทำไม
เมื่อเธอต้องเลือกเขาอยู่แล้ว ฉันเข้าใจ
ถ้าหากว่ายังรัก ก็กลับมาทิ้งเค้าเลย ทำได้ไหม
ถ้าคิดว่าดีแต่ปาก อย่าพูดไป ก็รู้ว่ามันไม่จริง
เธออย่าสนใจ กับฉันเลย คนอย่างฉัน ก็แค่คนที่เคย...ถูกทิ้ง

โปรดเถอะ/Please
จริงอยู่ ทุกอย่างสองเรานั้นรู้ไม่จำเป็นต้องบอก ฉันเชื่อ คุณค่าจิตใจนั้นเหนือกว่าสิ่งไหน
รู้ดี และไม่ต้องการพิธีอะไรที่มากมาย เพราะเข้าใจ มั่นใจในเธอทุกครั้งตลอดมา
แต่ว่าวันนี้ สิ่งที่ฉันเป็นช่างต่างจากวันนั้น ทั้งที่จิตใจฉันเองอยากจะเข้มแข็ง
แต่ว่าเรี่ยวแรงบอก ว่าฉันคงทนเข้าใจเธอไม่ได้
รู้สึกอ่อนล้าจนใจฉันกลัวจะทนไม่ไหว
โปรดเถอะนะ แสดงว่าเธอรักฉันอีกครั้งหนึ่ง ให้ฉันได้ซึ้งถึงความรักบ้าง
กอดจูบฉัน เบาๆเหมือนที่เธอเคยเมื่อก่อน
โปรดช่วยย้อนให้ฉันจำ และช่วยย้ำให้ฉันมั่นใจอีกที
(และช่วยย้ำให้ฉันมั่นใจอีกครั้ง)

ไม่รู้ทำไม ช่วงนี้ชอบมีบททดสอบความรักจัง
ฉันขึ้นชื่อใน msn ว่า
ถ้าไม่รักจริงหวังแต่งไม่ต้องทัก เหนื่อย เบื่อ รำคาญ
ฉันรู้สึกแบบนั้นจริงๆ
ทำไมเราต้องเอาความรู้สึกของตัวเองไปเสี่ยงด้วยล่ะ

หลายๆคนเข้ามาถามไถ่ว่า น่ากลัวบ้าง ดุบ้าง สารภาพรักบ้าง
แต่คนที่รอคอยแล้วเขาทักมายิ่งทำให้คิดหนัก คิดมาก และความเหนื่อยเพิ่มขึ้นอีกแล้ว...

เหมือนติดอยู่ในวังวน
เมื่อไหร่จะหลุดพ้นเสียทีเนี่ย

เช้าวันนี้กะจะขึ้นชื่ออีกทีว่า “โปรดเถอะ ช่วยย้ำให้ฉันมั่นใจอีกทีหน่อยได้ไหมว่าเธอยังรักอยู่”
ให้ทำเหมือนเมื่อวาน....
แต่ก็ไม่กล้าแฮะ ไม่รู้ทำไม อาการป๊อดกับอาการกล้าบ้าระห่ำของเราเหมือนแค่มีเส้นบางๆแบ่งกั้นกันเท่านั้นเอง

ก็แค่อยากได้ยินว่ารัก
ก็แค่อยากให้รักฉันคนเดียว
ก็แค่อยากให้เราเป็นเหมือนในนิยาย พ่อและแม่ของโนบีตะ
ก็ในเรื่องโดเรมอนมันไม่มีผู้หญิงคนอื่นนี่ นอกจาก แม่โนบีตะและเด็กผู้หญิงอย่างชิซูโกะ (อ่าละก็ไจโกะน้องสาวไจแอนท์ อิอิอิ)
พอโตขึ้นไปชิซูโกะก็ได้แต่งงานกับโนบิตะด้วยนี่
เห็นมะ ผู้หญิงคนอื่นไม่เกี่ยวซ้าหน่อย

แต่พอโตขึ้นมาถึงได้รู้ว่า โลกไม่ได้เป็นอย่างในการ์ตูน...
โลกไม่ได้มีแค่เธอกับฉัน
โลกไม่ได้มีแค่เรารักกันและแต่งงานกัน
แล้วทั้งสองก็อยู่รวมกันอย่างมีความสุข
และพระเอกนางเอกในชีวิตจริงของใครๆก็ไม่ได้หน้าตาหล่อและสวยเลยสักนิด

เธอไม่ใช่เจ้าชายขี่ม้าขาวส่วนฉันก็ไม่ใช่เจ้าหญิงในนิยาย

ดูชีวิตท่าจะสับสนและยุ่งเหยิงมากกว่าเดิมนะเรา = =”

ง่วง เหนื่อย โทรม เครียดจังน้า >_<
บ้าๆๆๆๆๆๆๆๆๆ บ้าที่สุด!
คืนนี้จะหลับลงไหมนะ ?

previous - next